17 Temmuz 2017 Pazartesi

Spider Man Homecoming Film İncelemesi

"Büyük güçler büyük sorumluluklar getirir." 
Hatırladınız mı bu sözü?


Çünkü filmde bu cümleye ait hiçbir şey yoktu. Büyürken izlediğimiz bildiğimiz Spider Man'le hiçbir alakası olmayan bir Spider Man olması yüzünden, gerçekten ama gerçekten önyargılarımdan kurtulamayarak filme gittiğimi söylemem lazım. Seksi May Hala, olmayan Ben Amca, ne alaka abi bunlar ne yapıyorlar diye bir önceki Marvel filmlerinde zaten yeterince düşündüğüm için, bir ara gitmesem mi acaba bile dedim. Yalan söylemiyorum. Ha ama ne oldu? Gittim. Pişman oldum mu? Kesinlikle hayır.
Şöyle başlayalım. Bu yazıyı okuyan herkesin haldır haldır Marvel okuduğunu düşünmeden yazalım. 20'li, 30'lu yaşlarını süren her evlat bilirdi ki Fox Kids'te Spider Man vardı. Bizler Spider Man'i böyle tanıdık bildik. Gazeteci Peter Parker, liseden beri aşık olduğu Mary Jane ile ilişkisini belli bir noktada tutmaya çalışırken aynı zamanda kötülerle savaşmaya çalışırdı. İnsanlara iyilik yapmaya çalışırken hayatındaki zorluklarla başetmeye çalışırdı. Mary Jane ile evlenmesi, onu kaybetmesi vesaire vesaire biz çizgi film kuşağı bebeleri belki de Spider Man ile çoğumuz ilk böyle tanıştı. Tobey Maguire de bizim ergenlik dönemimize denk gelen Spider Man filmiydi. Kırmızı kostümüyle ilk defa beyaz perdede onu görmüş ve büyük bir gücün neden büyük sorumluluklar getirdiğini öğrenmiştik. Daha gerçekçi, daha karanlık bir hava içinde, Mary Jane'ye ulaşmaya çalışması ve vicdanı arasında, sorumluluk arasında Mary Jane'yi hep ihmal edişini gördük. Maviş gözlerindeki o tribi gördük, onunla birlikte üzüldük. Hem biraz daha gerçekçiydi. Bir kere bildiğimiz gibi öyle ağ kapsülleri falan yoktu. Kendi ağınını kendi vücudundan atıyordu. Goblin'le savaşı yeterince zordu. Dr. Octopus zaten zordu. Hepsi kendi hayatındaki değer verdiği insanlardı. 3. filmi sallayın. 


Sonra Amazing Spider Man geldi ki hiç izlemedim. Ben bilmiyorum. Yorumunu dahi yapamam. Onu es geçiyorum. 

Hep istedik ki, Spider Man'in bitmemiş olan öyküsü tekrardan gelsin, biz sevenleri tekrardan onun maceralarıyla şenlenelim ve sonunda Marvel çok şükür ki bunu başardı. Captain America ve Iron Man'in it dalaşının anlatıldığı filmde, azıcık bile olsa Spider Man'i görmüştük ve o da ne? Yine farklıydı. Gözler Tobey diye ağlarken sümüklünün tekini Spider Man yapmışlar çocuk savaşmanın ne olduğunu bile anlamadığı gibi Spider Man'i komple eziklemişlerdi. Bunu nereden anlıyoruz? Kendi filmi çıktıği zaman Osbourne Corp, ne Ben amca, ne tatlı May Hala, hiçbiri yoktu. Kadın bir kere seksi. O ne öyle? Tony Stark bile asılacaktı kadına da son anda tekrardan Pepper ile birleştirdiler onu. Şahsen rahatladım. Tony Stark'ın enişte olmasını kaldıramazdım.

Homecoming, en muhteşem Marvel filmi değil belki de ama en azından güldürdü. Captain America'nın videolarının durmadan cirit attığı, ergen bir veledin babasına kendisini ispat etme çabası gibi Peter'ın Tony'ye ben büyüdüm'ü ispatlama çabası, merdiven altı ağ yaratması, onları kullanması vs. biraz bildiğimiz, biraz cıvıl cıvıl olan Spider Man ile tanışmıştık sonunda. Ben yine de ailemizin Spider Man'inin geçim sıkıntısı çeken, sorumlulukları altında ezilen ve Mary Jane'ye geri dönülemez bir aşkla bağlı olan Spider Man olmasını isterdim. Gerçi Tony Stark ile bu mümkün değil elbette.

Ve her şeyden öte, adamların durmadan Spider Man'i ezmesi? Neymiş efendim Captain America isteseymiş onu sümük gibi yere yapıştırırmış. Ee abi o zaman bu çocuğa niye film yaptınız? Amerikan Aile filmi gibi ne oturttunuz bizi de izlettiniz bunu? Biz Spider Man'den çok şey bekliyorduk. Özellikle de ben. 

En azından kararan Marvel dünyasına biraz bile olsa komiklik, biraz neşe saçtı. Çok şükür gerçekten ihtiyacımız vardı.

Ama bir şey vardı ki... Kostümü hacklemeye başardıktan sonra Karen adını verdiği AI ile tanışması... İşte filmi asıl eğlenceli yapan kısım buydu. Karen, en olmadık zamanda Peter'ın kulağına "kızı sevdiğini söyle. işte tam zamanı." derken, aynı zamanda ona durmadan öldürmeyi teklif etmesiyle, sıradan bir arkadaş gibi muhabbet edebilmesiyle, Spider Man tamamen benim kafamdaki algıdan çıktı. Artık Tobey yoktu kafamda. Artık goygoy yapan bu ergeni, bir AI ile birlikte suçluların peşine düşlerken Tony Stark'tan götüm götüm kaçan bu ergene kanımız ısınmıştı bir şekilde. 

Hareketlere bak hareketlere. Bebesin oğlum sen bu neyin tribi?
Ve tabi ki son sahnede Captain America'nın tekrar çıkıp, sabırla alakalı bir şey zırlavalaması ve daha bunlardan ne kadar çekmesi gerektiğine dair serzenişi de bize bir sonraki filme dair hiçbir şey vermemesi... Dakikalarca bekle bekle, Captain America zırvası dinle sonra Spider Man geri dönecek yazsınlar alta. 

VAY ARKADAŞ YAA NASIL DÜŞÜNEMEDİK Kİ BİZ BUNU? 
Gerçekten! İyi ki yazdınız yoksa biz anlamazdık Spider Man'in devamının geleceğini. Canın sağ olsun be Captain America, zaten sıkıntın büyük. 

Sırada Thor var. Onun da biliyorsunuz Doctor Strange ile bir muhabbeti olmuştu. Şimdi sıradaki film o. Heyecanla onu bekliyoruz.


Özet geçelim dersek eğer, Spider Man Homecoming, gerçekten güldürme potansiyeli sayesinde sıralamada üstlere çıkmış bir film oldu. Spider Man konseptine biraz can biraz kan getirdi. Bir sonraki filmde belki ergenimiz daha da büyüyecek ve biz belki, umarım, ergen yerine gerçek bir erkeği ve onun alacağı ciddi kararları izleyeceğiz. Umuyorum yani en azından. Ama bu hali de en azından neydi ne oldu dememiz açısından bir başlangıç sayılacaktır.

Not: Gördüğünüz gibi kötü karakterden falan hiç söz etmedim. Keza bence pek de konuşulacak bir yanı yoktu. Ergen bir çocuğun idare edebilecek sıfatta bir karakteri koymuşlar işte. Meh.
Okuduğunuz için teşekkür ederim. Bir sonraki yazımda görüşünceye dek, sevgiyle kalın :)

Bana ulaşabileceğiniz sosyal mecralar:
Instagram
Twitter
Facebook

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder